Vooraf aan dit weekend schreef sven voor telegraaf.nl een column over het EK Allround.

Ik heb laatst nog even een paar beelden gezien van het WK allround dat in 2001 in Boedapest werd georganiseerd en waar Rintje Ritsma toen zijn vierde wereldtitel pakte. Het zag er prachtig uit. Ik vind het prima dat we er nu weer terugkeren. Waarom niet? Schaatsen is een wintersport, dat mogen we nooit vergeten. Er schijnt zelfs sneeuw voorspeld te zijn. Ik vind het alleen maar mooi.

Natuurlijk is het voor sporters in principe moeilijk te verteren als de omstandigheden niet voor iedereen gelijk zijn. Maar so be it, als iemand een keer wind mee of tegen heeft. Het is part of the game wanneer je een buitentoernooi hebt. Kijk, als het EK allround het hoogtepunt in je leven is, dan snap ik het wel dat iemand zich er heel druk om kan maken, maar we moeten het belang van het toernooi niet overdrijven. Het zijn geen Olympische Spelen.

Ik heb het zelf ook meegemaakt dat het EK allround een toernooi was waar voor mijn gevoel mijn hele leven vanaf hing. In 2007 ging ik als favoriet naar Collalbo. Ik had op dat moment nog nooit een belangrijke prijs gewonnen. Het werd een magnifiek toernooi, helemaal voor mij. Maar nu, vijf jaar later, zit ik in een andere situatie. Ik ga er vanaf zaterdag dan ook gewoon het beste van maken zonder negatieve gedachten. Want die gaan je tijd kosten en zoiets kan je buiten niet gebruiken. Er zal namelijk voor iedere meter geknokt moeten worden. Aan het eind van de rit zien we wel wie er gewonnen heeft. Bovendien komen er dit seizoen nog een paar toernooien aan die nog belangrijker en ook nog eens binnen zijn, zoals het WK allround in Moskou en de WK afstanden in Heerenveen.

Als je kijkt naar het voorseizoen is Havard Bökko volgens mij de grootste favoriet voor de titel. Zelf schaar ik me daar absoluut niet onder, daarvoor is mijn basis te smal, mijn motor te klein en zijn er te veel onzekerheden. Ik ben nog niet eerder zo onvoorbereid een allroundtoernooi ingegaan. Voor mijn blessure kon ik wel eens een toernooi winnen op tachtig procent van mijn fysieke mogelijkheden, maar als ik nu honderd procent rijd, zit ik nog niet op die tachtig procent van toen.

Veel zal afhangen van mijn 500 meter. Mijn 1500 meter loopt best goed en mijn vijf en tien kilometer zijn prima, maar de 500 meter is een ander verhaal. In het verleden behoorde ik op allroundkampioenschappen ook op de 500 meter tot de snelsten. Ik heb er zelfs op een EK wel eens eentje gewonnen, in Kolomna. Maar stel dat ik nu een seconde aan mijn broek krijg, dan worden mijn titelkansen wel heel klein. Daar moet je reëel in zijn.

Voor mezelf heb ik echter alleen maar te winnen. Als ik zie waar ik nu sta, dan moet ik in mijn handjes knijpen, want dat is al zoveel verder dan ik een jaar terug had durven dromen. Er staat voor mij in ieder geval minder druk op de ketel. Ik zal in ieder geval volle bak de 500 meter ingaan. En dan? Dan zien we het wel. Een nieuwe Europese titel, het kan in principe wel, als alles meezit. Maar op voorhand is het echt te vroeg om daarover te speculeren.